Din günü, Allah’tan başkasının konuşamadığı gündür

Din günün hakimidir, o gün kimsenin başkasına yardım edemeyeceği, yalnızca Allah’ın hakim olduğu gündür

  1. Din gününün hakimidir O.” Kur’an 1:4
  2. Hiç kimsenin başkasına fayda veremeyeceği, şefaatin kabul edilmeyeceği, fidye alınmayacağı ve yardım yapılmayacağı bir günden sakınınız.” Kur’an 2:48
  3. Hiç kimsenin hiçbir kimseye fayda veremeyeceği, kimseden bedel kabul edilmeyeceği, şefaatin kimseye fayda vermeyeceği ve kâfirlere yardım edilmeyeceği bir günden sakınınız.” Kur’an 2:123
  4. “Ey iman edenler! Kendisinde hiçbir alışveriş, dostluk ve şefaatin olmayacağı gün gelmeden önce, size verdiğimiz rızıktan hayır yoluna harcayınız. Biliniz ki, hakikati inkâr edenler zâlimlerin ta kendileridir.” Kur’an 2:254
  5. “Onlar onun gerçekleşmesinden başka bir şey mi bekliyorlar? Gerçekleştiği gün, önceden onu unutmuş olanlar derler ki: “Doğrusu Rabbimizin peygamberleri gerçeği getirmişlerdir. Acaba bizim için şefaatçiler var mı ki, bize şefaat etsinler; yahut daha önce yaptıklarımızdan başkasını yapalım diye geri gönderilebilir miyiz?” Onlar cidden kendilerine yazık ettiler ve uydurdukları şeyler de kendilerinden kaybolup gitti.” Kur’an 7:53
  6. “O gün hükümranlık Allah’ındır. Allah, onların arasında hükmeder. İnanıp iyi amel yapanlar nimet cennetlerindedirler.” Kur’an 22:56
  7. “Ey İnsanlar! Rabbinize karşı saygılı olunuz! Ebeveynin çocuğuna, çocuğun ebeveynine fayda veremeyeceği bir günden sakınınız! Allah’ın verdiği söz elbette gerçektir. Dünya hayatı sakın sizi aldatmasın! Şeytan sizi Allah ile aldatmasın!” Kur’an 31:33
  8. O gün, bir kısmınız bir kısmınıza ne bir fayda sağlar ne de zarar verebilir. Biz, zâlimlere, “Tadın yalanlamakta olduğunuz azabı!” deriz.” Kur’an 34:42
  9. ”Kıyamet günü yakınlarınız ve çocuklarınız size fayda vermezler. Çünkü Allah aranızı ayırır. Allah, yaptıklarınızı görendir.” Kur’an 60:3
  10. ”(O gün) Dost dostun durumunu sormaz.” Kur’an 70:10
  11. ”Birbirlerine gösterilirler (fakat herkes kendi derdindedir). Günahkâr kimse ister ki, o günün azabından (kurtuluş için), oğullarını, eşini, kardeşini, Kendisini koruyup barındıran tüm ailesini Ve yeryüzünde kim varsa hepsini fidye olarak versin de, tek kendini kurtarsın.” Kur’an 70:11-14
  12. ”O, göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabbidir. O, rahmândır. O gün insanlar O’na karşı konuşmaya yetkili değillerdir.” Kur’an 78:37
  13. ”O gün insan için ne bir güç ne de bir yardımcı vardır.” Kur’an 86:11
  14. ”Ruh (Cebrail) ve melekler saf saf olup durduğu gün,Rahmân’ın izin verdiklerinden başkaları konuşmazlar; konuşan da doğruyu söyler.” Kur’an 78:38
  15. O gün kişi kaçar: kardeşinden, Annesinden, babasından, Eşinden ve çocuklarından. O gün, herkesin kendine yetip artacak bir derdi vardır.” Kur’an 80:34-36
  16. ”Evet, bilir misin? Nedir acaba o ceza günü? O gün hiçbir kimse başkası için bir şey yapamaz. O gün iş Allah’a kalmıştır.” Kur’an 82:18-19